ขั้นตอนเรียนต่อ
สหรัฐอเมริกา: ข่าวล่าสุด

คาสซานดร้า เซียว เด็กสาวเชื้อสายมาเลเซีย ที่ได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยไอวีลีกถึง 8 แห่ง

526

 

คาสซานดร้า เซียว เด็กสาววัย 17 ปี ชาวอเมริกันเชื้อสายมาเลเซีย ได้รับความสนใจจากสื่อสังคมออนไลน์อย่างล้นหลาม เมื่อเธอเขียนเรียงความ (Essay) ที่กินใจ จนได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยไอวีลีกถึง 8 แห่งในสหรัฐอเมริกา ปัจจุบัน คาสซานดร้า อาศัยอยู่ที่เมือง Walnut ในแถบแคลิฟอร์เนียตอนใต้ เธอมีพ่อเป็นชาวไต้หวันและแม่เป็นชาวมาเลเซีย สาวน้อยคนนี้เกิดและเติบโตที่รัฐยะโฮร์ ก่อนจะย้ายมาใช้ชีวิตในสหรัฐอเมริกาเมื่ออายุได้ 5 ขวบ 

 

ผลคะแนนที่ใช้ยื่นเข้ามหาวิทยาลัยของเธอมี GPA อยู่ที่ 4.67 และคะแนน SATs 1540 แต่สิ่งที่โดดเด่นไปกว่านั้นคือเธอมีตำแหน่งเป็นประธานสภานักเรียน ควบคู่ไปกับการเป็นบรรณาธิการนิตยสารของโรงเรียน และทำกิจกรรมในชุมชนอย่างสม่ำเสมอ นอกจากผลงานของเธอจะอยู่ในรูปแบบของงานเขียนแล้ว คาสซานดร้ายังทำวิดีโอสัมภาษณ์เหล่าคนดังที่มาเดินพรมแดงในงานเทศกาลภาพยนตร์ งานฉายภาพยนตร์รอบสื่อ และงานแถลงข่าวต่างๆ เชื่อหรือไม่ว่า...เด็กนักเรียนธรรมดาๆ คนนี้เคยสัมภาษณ์ Chris Evans นักแสดงชื่อดังผู้รับบทเป็น Captain America และคนดังอื่นๆ อีกมากมาย! 

 

 

ซึ่งนอกจากจะได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยไอวีลีกทุกแห่งแล้ว เธอยังได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ เช่น Stanford University, John Hopkins University, University of Southern California, Northwestern University, New York University, Amherst College ฯลฯ

 

เรียงความของคาสซานดร้าเล่าถึงการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเรียนรู้ภาษาอังกฤษ ในฐานะชาวเอเชียที่มาย้ายถิ่นฐานมาอาศัยในสหรัฐอเมริกา เธอเคยถูกหัวเราะเยาะในชั้นเรียน เนื่องจากไม่สามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ถูกต้อง ซึ่งแม่ของเธอในวัยเด็กก็เคยประสบปัญหาแบบนี้เช่นกัน ครั้งหนึ่งแม่มาขอให้เธอช่วยสอนวิธีการออกเสียงภาษาอังกฤษ เพื่อที่พนักงานร้าน Target จะได้ไม่หัวเราะเวลาเธอพูด ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องง่าย เหตุการณ์นั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้คาสซานดร้าเริ่มตระหนักว่า เธออยากเอาชนะภาษาอังกฤษและพัฒนาตนเอง เพื่อลุกขึ้นมาเป็นตัวแทนของคนที่ไม่มีปากเสียงในสังคม 

 

 

เรียงความฉบับเต็ม

In our house, English is not English. Not in the phonetic sense, like short a is for apple, but rather in the pronunciation – in our house, snake is snack. Words do not roll off our tongues correctly – yet I, who was pulled out of class to meet with language specialists, and my mother from Malaysia, who pronounces film as flim, understand each other perfectly.
In our house, there is no difference between cast and cash, which was why at a church retreat, people made fun of me for “cashing out demons.” I did not realize the glaring difference between the two Englishes until my teacher corrected my pronunciations of hammock, ladle, and siphon. Classmates laughed because I pronounce accept as except, success as sussess. I was in the Creative Writing conservatory, and yet words failed me when I needed them most.
Suddenly, understanding flower is flour wasn’t enough. I rejected the English that had never seemed broken before, a language that had raised me and taught me everything I knew. Everybody else’s parents spoke with accents smarting of Ph.D.s and university teaching positions. So why couldn’t mine?
My mother spread her sunbaked hands and said, “This is where I came from,” spinning a tale with the English she had taught herself.
When my mother moved from her village to a town in Malaysia, she had to learn a brand new language in middle school: English. In a time when humiliation was encouraged, my mother was defenseless against the cruel words spewing from the teacher, who criticized her paper in front of the class. When she began to cry, the class president stood up and said, “That’s enough.”
“Be like that class president,” my mother said with tears in her eyes. The class president took her under her wing and patiently mended my mother’s strands of language. “She stood up for the weak and used her words to fight back.”
We were both crying now. My mother asked me to teach her proper English so old white ladies at Target wouldn’t laugh at her pronunciation. It has not been easy. There is a measure of guilt when I sew her letters together. Long vowels, double consonants — I am still learning myself. Sometimes I let the brokenness slide to spare her pride but perhaps I have hurt her more to spare mine.
As my mother’s vocabulary began to grow, I mended my own English. Through performing poetry in front of 3000 at my school’s Season Finale event, interviewing people from all walks of life, and writing stories for the stage, I stand against ignorance and become a voice for the homeless, the refugees, the ignored. With my words I fight against jeers pelted at an old Asian street performer on a New York subway. My mother’s eyes are reflected in underprivileged ESL children who have so many stories to tell but do not know how. I fill them with words as they take needle and thread to make a tapestry.
In our house, there is beauty in the way we speak to each other. In our house, language is not broken but rather bursting with emotion. We have built a house out of words. There are friendly snakes in the cupboard and snacks in the tank. It is a crooked house. It is a little messy. But this is where we have made our home.

 

มหาวิทยาลัยที่คาสซานดร้า เซียวเลือกเรียนคือ Yale University ในเมืองนิวเฮเวน รัฐคอนเนคติคัท มหาวิทยาลัยแห่งนี้ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1701 เป็นสถาบันการอุดมศึกษาที่เก่าแก่เป็นอันดับสามของสหรัฐอเมริกา

 

ติดตามเรื่องราวต่างๆ ของคาสซานดร้าได้ทาง Facebook: Cassandra Hsiao 

 

ไอวีลีก (Ivy League)

คือ กลุ่มมหาวิทยาลัยเอกชนในสหรัฐอเมริกาที่มีชื่อเสียงด้านคุณภาพการศึกษาอันยอดเยี่ยม มหาวิทยาลัยกลุ่มนี้ได้รับการยกย่องอย่างมากจากนักศึกษาจากทั่วโลก เรียกได้ว่าเป็นสถาบันการศึกษาในฝันของหัวกะทิหลายคนเลยทีเดียว โดยมหาวิทยาลัยทั้ง 8 แห่งที่เข้าร่วมไอวีลีกอย่างเป็นทางการประกอบด้วย

    •    Brown University

    •    Columbia University

    •    Cornell University

    •    Dartmouth College

    •    Harvard University

    •    University of Pennsylvania

    •    Princeton University 

    •    Yale University

 

ภาพจาก: secondstarcass.wordpress.com

ค้นหาคอร์ส

สหรัฐอเมริกา
ปริญญาตรี
เกี่ยวกับผู้เขียน

สุธาสินี จบนิเทศศาสตร์ สาขาโฆษณาและภาพยนตร์ หลงใหลการอ่านหนังสือ ชอบท่องเที่ยวแนวธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม สนใจเรื่องอาหารการกินเป็นพิเศษ ปัจจุบันทำงานเป็นนักเขียนอิสระและรับสัมภาษณ์บุคคล สนุกกับการดูซีรี่ย์และทดลองสูตรอาหารใหม่ๆ เมื่อมีเวลาว่าง