บางทีเวลาเขียนคำตอบในเวลาที่จำกัด มันก็ทำให้เราสติกระเจิดกระเจิง ลนลานได้ง่ายสุด ๆ หลายๆ ครั้งเราก็เลยเขียนแบบใส่ทุกอย่างที่นึกได้ลงในประโยคเพียงประโยคเดียว กลายเป็นประโยคยืดยาว ไม่เชื่อมต่อกัน ข้อนี้โดนหักคะแนนทันทีค่ะ เช่น Madeleine went to the store she found a pair of shoes she really liked. นี่มันสองประโยคชัดๆ
แยกประโยคด้วย comma หรือ semi-colon แล้วใช้คำเชื่อมอย่าง therefore, thus, however, consequently, furthermore, also, and nevertheless มาต่อประโยคถัดไป เช่น Madeleine went to the store; consequently, she found a pair of shoes she really liked.
แยกเป็น 2 ประโยค เช่น Madeleine went to the store. She found a pair of shoes she really liked.
2. ใช้ future tense ใน time clauses
บางคนอาจจะจำไม่ได้ว่า time clause คืออะไร วิธีดูง่ายๆ ก็คือประโยคแบบนี้จะมีคำพวกนี้อยู่ด้วยค่ะ
when, as, as soon as, while, after, until, and before แล้วก็จะตามด้วยอีกประโยค ที่ต่อเนื่องกัน
จำไว้ว่า พวกนี้จะใช้ประโยคเดี่ยวๆ ไม่ได้ ต้องมาเป็นแพ็คคู่ เช่น As soon as the dishes are done, you can go out and play. (คือถ้ามีประโยคแรกโผล่มาเฉยๆ เราก็จะมีคำถามต่อว่า แล้วไงต่อ? อะไรแบบนี้)
ที่ผิดกันบ่อยม้ากมากเลยก็คือหลายๆ คนมักจะใช้ will (future tense) ใน time clause นั่นเองค่ะ
วิธีที่ถูกคือ ใช้ present tense เท่านั้นใน time clause
เช่น After the movie ends, you can go back to class. (ไม่ใช่ After the movie will end…)
เราใช้ a, an ในการพูดถึงสิ่งทั่วๆ ไป ไม่เฉพาะเจาะจง แบบพูดไปรวมๆ เช่น a dog, an apple คือไม่ได้เจาะไปว่าเป็นสุนัขตัวนี้นะ หรือแอปเปิ้ลลูกนี้นะ ตัวอย่างก็คือ Could you please bring me a glass of water?
เราใช้ the กับ
สิ่งที่เฉพาะเจาะจง พูดแล้วรู้ว่าหมายถึงอันไหน
สิ่งที่มีเพียงหนึ่งเดียว เช่น the earth
ใช้กับตัวเลขที่เป็นลำดับ เช่น the first, the second, the third
ใช้กับอะไรที่เป็นที่สุด เช่น the worst, the shortest, the lowest, the most beautiful
Could ใช้ได้ทั้งเป็นคำขอร้องแบบสุภาพมาก ๆ เช่น Could you please close the window? หรือเป็นรูปอดีตของ can เล่าเรื่องที่เคยทำได้ในอดีต เช่น Before I got sick, I could run five miles without stopping.
Should ใช้ในการแนะนำ เช่น You should stop looking at your phone for a minute.
Would ใช้เป็นรูปอดีตของ will พูดถึงเรื่องที่จะทำในอดีต เช่น I would quit my job if I won the lottery. หรือเป็นคำขอร้องแบบสุภาพอีกเหมือนกัน เช่น Would you like some dessert?
The seven big old black cows walked through the field.
The tall Canadian woman was waiting outside the shop.
6. Their, There, and They’re ฟังคล้ายกันแต่คนละเรื่องเลย หลายๆ คนสับสนตรงนี้ มาดูวิธีใช้ที่ถูกกันค่ะ
Their เป็นการบอกความเป็นเจ้าของ (ก็พวกเดียวกับ my, her, his) อันนี้ใช้บอกว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้เป็นของของคนกลุ่มนี้/กลุ่มหนึ่งนะ เช่น This is their new team.
There ใช้ได้ 2 แบบค่ะ คือใช้บอกสถานที่ ว่าอยู่ตรงนู้นนน (ต่างกับ This ที่แปลว่า ตรงนี้) เช่น You can hang your coat there. อีกแบบนึงคือใช้ขึ้นต้นประโยคแล้วต่อด้วย is, are, was, were เพื่อบอกว่า มี....เช่น There's someone on the phone for you.
They’re นี่คือรูปแบบย่อของ They are ค่ะ เช่น They’re going to the theme park.
7. Me กับ Myself
อันนี้ดูเหมือนแตกต่างกันแบบชัดเจน แต่บางครั้งก็ใช้ผิดกันเพราะนึกว่า myself ฟังดูสุภาพกว่า อย่าตกหลุมพรางเชียวค่ะ เพราะ me เป็นการพูดถึงตัวเรา เช่น Can you get a taxi for John and me? หรือ He didn’t ask me if I wanted to join his party.
แต่ myself เป็นการบอกว่า ทำนั่นนี่ด้วยตัวเอง เช่น I made the entire dinner by myself.
8. รูปพหูพจน์ของคำศัพท์บางคำ
ต้องจำให้แม่นเลยนะคะ เพราะรูปพหูพจน์บางคำไม่ใช่แค่เติม s ต่อท้ายแล้วจบเหมือนคำทั่ว ๆ ไป แต่มีคำแบบเฉพาะ เช่น
คุยกับนายสมาร์ท
